Temat: – Niektóre jednostki zapisu informacji.
Pojęciem „jednostki informacji” będziemy określać zarówno elementarne jednostki, jak i większe bloki informacji istotne przy zapisie do pamięci zewnętrznych.
1.Bit (binary digit - cyfra dwójkowa) to podstawowa jednostka informacji, może przyjmować umowne wartości 0 lub 1 i odpowiada dwóm rozróżnialnym stanom nośnika elektrycznego, magnetycznego, optycznego  itd. ( np.  jest napięcie elektryczne lub go nie ma, jest namagnesowanie lub go nie ma, strumień światła się dobija lub rozprasza itd. )
2. Bajt – byte (binary term - wyrażenie dwójkowe) to najmniejsza jednostka pamięci - składa się z 8 bitów i przy przechowywaniu informacji znakowej umożliwia zapisanie jednego znaku graficznego (zapis taki odbywa się w kodzie wprowadzonym w Ameryce i przyjętym na całym świecie czyli w kodzie ASCII – więcej o kodzie w DODATKU. Dzięki temu klawiaturę wyprodukowaną np. w Tajwanie można używać na całym świecie). 
Wielokrotności bajta to kilobajt, megabajt, gigabajt, terabajt.
Ponieważ mamy do czynienia z systemem dwójkowym to 1 kilobajt nie jest równy 1000 bajtów lecz 1024 bo podstawą liczenia w systemie dwójkowym jest liczba 2 a 210 to właśnie 1024. 
3. Rekord (record) – elementarna jednostka informacji przy zapisie w bazie danych lub edytorze tekstowym. Odpowiada zwykle informacji o jednym obiekcie lub  jednemu wierszowi informacji. Długość rekordu może być różna.
4. Plik  (file) – jest to zbiór logicznie powiązanych informacji przechowywanych w pamięci zewnętrznej (np. dyskowej). Wielkość pliku jest ograniczona tylko pojemnością nośnika. Każdy plik ma swój identyfikator składający się z nazwy i rozszerzenia. Rozszerzenie sygnalizuje jaki to jest typ pliku, czyli która aplikacja odpowiada za jego edycję i uruchamianie. Teraz często rozszerzenie nie jest wyświetlane przy nazwie (kwestia ustawienia systemu wyświetlania informacji). Jeżeli nie ma wyświetlonego rozszerzenia to w  Windowsie rozpoznajemy typ pliku po ikonie.   Uwaga : należy znać rozszerzenia plików z zadania nr 2 , z wykonywanej tabelki z podręcznika.
Rozszerzenia plików	Typy plików	
exe, com	pliki wykonywalne (uruchamianie pliku spowoduje wykonanie zawartego w nim programu);	
bat	tzw. plik wsadowy (wykonywalny plik tekstowy; po uruchomieniu następuje wykonanie zawartych w pliku instrukcji);	
sys, dll	pliki składowe systemu operacyjnego i oprogramowania;	
txt	pliki tekstowe;	
rtf, doc, docx	pliki dokumentów tekstowych (np. programu Microsoft Word); 	
pdf	pliki dokumentów elektronicznych;	
zip, rar	pliki zarchiwizowanie (skompresowane);	
jpg, gif, bmp	pliki graficzne;	
wav, mid, mp3 	pliki muzyczne;	
dwg	pliki programu AutoCad;	
htm, html	pliki hipertekstowe; zapisane w ten sposób strony www	
ppt, pptx, pps, ppsx	pliki programu Microsoft Power Point;   pps,ppsx – plik wykonywalny	
xls, xlsx	pliki programu Microsoft Excel;	

5. Katalog (direktory ) używana teraz nazwa to folder – jest to spis plików zapisanych na nośniku pamięci. Zawiera informacje o nazwie, rozszerzeniu, rozmiarze, dacie założenia i położeniu pliku na dysku. (Można te informacje zobaczyć jeżeli w opcji „Widok” –wybierzemy opcję „szczegóły”) Jako zbiór nazw plików katalog (folder) stanowi też rodzaj jednostki zapisu informacji. Struktura katalogów (folderów) ma na celu uporządkowanie zapisu informacji. 

DODATEK
ASCII – American Standard Code for Information Interchange – Amerykański Standardowy Kod do Wymiany Informacji.
 Znaki są zapamiętywane w postaci 8 bitowych kodów (pierwotnie było to 7 bitów, lecz później standard ASCII został poszerzony na 8 bitów, w których znalazły się różne znaki narodowe). Taki sposób reprezentacji znaków jest dzisiaj bardzo wygodny, ponieważ podstawowa komórka pamięci komputera IBM przechowuje właśnie 8 bitów. Dzięki temu znaki dobrze mieszczą się w pamięci.
Podstawowy standard ASCII definiuje kody w zakresie od 0 do 127. Bitowo jest to 7 najmłodszych bitów kodu. Kody 0d 0 do 31 są to znaki sterujące np. zmiana wiersza, kody  32-127  to kody liter, cyfr, znaków przestankowych, znaków specjalnych.  Pozostałe kody od 128 do 255 to rozszerzony zestaw ASCII, przeznaczony na znaki poszczególnych krajów.
Np. kodem litery A jest liczba 65  zapisana w postaci binarnej  w bajcie wygląda następująco    01000001

DODATEK   
(przedrostki  w systemie dziesiątkowym  na przykładzie Ampera [jednostki natężenia prądu elektrycznego]  a więc 1000 amperów to 1 kiloamper itd.  ) ( przedrostki w systemie dwójkowym [binarnym] przedstawiają sobą trochę inne wartości bo 1kB (kilobajt) to 1024 bajtów )
1 kA (kilo)  = 1000 A  = 103 A	1 mA (mili)  = 0,001 A  = 10-3 A	
1 MA( mega) = 1000 X 1KA = 106 A	1 μA( mikro) = 0,001 X 1mA = 10-6 A	
1 GA( giga) = 1000 X 1MA = 109 A	1 nA( nano) = 0,001 X 1μA = 10-9 A	
1 TA( tera) = 1000 X 1GA = 1012 A	1 pA( piko) = 0,001 X 1nA = 10-12 A